HABERTÜRK YAZILARI/ YAPRAK DÖKÜMÜ

YAPRAK DÖKÜMÜ
“Bir köşeye ‘Aşkım ve Başkaldırım Ankara‘ diye yazmışım.
İstanbul edebiyat çevrelerinden kulağıma gelenler bıkkınlık verici.
Ankara’yı seviyorum.
Sanki burası dupduruymuş gibi...”
Bu satırlar Adalet Ağaoğlu‘na ait...
TRT’den istifa edip kendisini edebiyata adadığı yıllardan...
“Ölmeye Yatmak“ birkaç yıl önce yayınlanmış;
Epey eleştiri gelmiş, tartışma yaratmış.
Oldukça sıkıntılı bir süreç...
Yazmak da yayınlatmak da...
‘Yüksek Gerilim‘ öyküsü yeni bitmiş;
‘Bir Düğün Gecesi‘ romanı yolda...
Dokuz doğurmaktan beter.
HHH
Adalet Ağaoğlu babadan Ankaralı bir yazar.
Ankara’ya da aşık;
O yıllarda tuttuğu günlüğüne Ankara için şöyle yazmış:
“Yine de burada sanatçı sanatçıyı, yazar yazarı kirletmeyi ayıp sayar. Vurulursa orası burasıyla askeri darbenin geliş gidişlerinin çizmeleri altında hep birlikte ezilir. Fesatı görmezden gelmelere yatkın değildir kanısındayım. Büyük şehir kalabalık sanat edebiyat ortamından esintiler nedeniyle şaşırmış, yanılmış olabilirim...“
Selim İleri‘nin ilk hikaye kitabını İstanbul’da değil, Başkent’in kültür hazinesi Bilgi Yayınlarından Ahmet Küflü‘nün yayınladığı yıllar...
Şöyle devam ediyor günlükler:
“Ankara’nın aydın takımı, İstanbul yabancı kolejlerinden zorunlu aktarmalar hariç; desise-dümen bilmezler. Bürokratik makam

hırslarını yüzlerine vurmak ise hiç

zor değildir... Ankara çok fazla ve

çok değişik kültürlerden olma, burnu büyük, tepeden bakar yamama yorganlardan değil.”
HHH
Ünlü yazarın anılarını topladığı “Damla Damla Günler“ kitabı günlerdir elimde.
1960’lar, 70’lerin Ankarasında keyifli bir yolculuk yapıyorum yazarın günlüklerinde.
Ama anlattığı her yeri gözümün önüne getirdiğimde bir hayıflanma.
Ne anlattığı insanlar var ortalıkta ne sokaklar o eski sokak.
Onun keyifle yaşadığı İlbank bloklarında, gezdiği Kuğulu’da aynı keyif yok sanki...
Manzara çoktan değişmiş.
Onun edebiyat tartışmaları yaptığı Sanat Sevenler de binası da çoktan yıkılmış.
Sanatı, sanatçıları çoktan terk etmiş Ankara’yı...
Zaten Adalet Ağaoğlu da çok eleştirdiği İstanbul’a göçeli yıllar olmuş.
Aynı anılarının bölüm başlığı gibi;
“Yaprak Dökümü“
Ama bu baharda da yeniden yaprak çıkarmayacak o ağaçlar.
Sanki Ankara yamama yorganlar kenti olmuş...