HABERTÜRK YAZILARI/ KADINLARIMIZ

KADINLARIMIZ

"Bir kenti sevmekle başlar her şey..."
"Kenti ölümsüz kılan kent edebiyatıdır" deyip ‘kent yazıncısı' olarak başlamış;
Çocukluk ve gençliğini geçirdiği Altındağ'dan...
Başkent'in yaralı, içe kapanık semtinden;
Diz boyu yoksulluk arasında var olma savaşı veren insanlarından...
xxx
Bir başarı öyküsü yazılacaksa herhalde kadınlardan başlamak gerekiyor.
Daha yasalarında bile kadını erkekle eş haklara kavuşturmamış bir gelenekten gelen;
Toplumun alışkanlıklarını zedelememek için, mesleği ile ev kadınlığını, kariyerle anneliğini beraber götürme çabasına girişen kadınların başarısından...
Yaşar Seyman da onlardan biri...
Becerisini, etkinliğini bir değil, birkaç alanda kanıtlamış ‘dik' bir kadın...
"İyi kalpli üvey ana"nın; Ankara'nın kadın yazarı, sendikacısı, siyasetçisi...
Erzincan'ın bir dağ köyünden sonra geldiği Ankara ile bütünleşen, Ankara'yı kalemine dolayan bir öykücü...
xxx
Seyman'ın Altındağ'ında iki yıl yaşadım.
12 Eylül'ün bir karabasan gibi çöktüğü günlerde.
Ama O'nun kadar giremedim içine.
"Hüznün Coşkusu Altındağ"ı yaşayamadım.
Ama O, giz perdesini kaldırıp atmış;
Kimlere ilham olmamış.
En başta ‘Çirkin Kral'a...
Şimdi Sinema Genel Müdürlüğü olan Anafartalar Adliyesi'nin Ağır Ceza salonunda, elinden tuttuğu muhtar babasıyla birlikte, üç sıra arkadan duruşmasını izlediği Yılmaz Güney'e...
Ve Kemal Sunal'la özdeşleşen "Düttürü Dünya"ya...
xxx
Başkent, Attila İlhan'ın serzenişindeki; "Ulan Ankara ben senin oğlun değil miyim" dizelerindeki gibi vefasız galiba.
Ya da bizler de Ankara'dan fazlasıyla nasibimizi almışız.
Sadece Yaşar Seyman değil ihmal ettiklerimiz;
Hangi birini sayalım kadın yazarlarımızın...
Adalet Ağaoğlu, İnci Aral, Erendiz Atasü, Selçuk Baran, Nurhayat Bezgin, Cahide Birgül, Feride Çiçekoğlu, Gülseren Engin, Nazlı Eray, Şiir Erkök Yılmaz, Füruzan, Sevgi Özel, Suzan Samancı, Aslı Solakoğlu, Menekşe Toprak, Sevgi Soysal...
Tarihe, kadın gözüyle kayıt düşen kadın yazarlarımızı yılda bir gün hatırladığımız için affola...